Peggy Plooij

Als fotograaf zoek ik naar de kern - de ziel - van elk moment. Ik wil niet simpelweg vastleggen wat er is, maar laten zien wat ertoe doet.
Wanneer ik achter de camera sta, verdwijnt de wereld om me heen. Tijd vervaagt, geluid verstomt, alleen het beeld blijft bestaan.
In dat ene frame probeer ik de ware gloed van een verhaal naar boven te halen:  rauw, puur en precies zoals het gevoeld moet worden.

Tulpen
Deze tulpen kiezen hun eigen weg naar het licht. Ze tonen dat echte schoonheid ontstaat wanneer je durft af te wijken van het bekende.
Wanneer je buiten de lijntjes kleurt, komt het leven tot bloei in z'n puurste vorm. 

Helicopter
Normaal gesproken fotografeer ik het liefst wildlife en dat was ook precies wat ik van plan was. Ik was naar Eindhoven gereisd om de Siberische Grondeekhoorn vast te leggen. Terwijl ik daarmee bezig was, zei mijn man: “Ik weet ook nog wel een leuke vogel om te fotograferen.”

Nieuwsgierig gingen we samen op pad. We kwamen uit op een soort zandvlakte en al snel zag ik sporen van rupsbanden in het zand. Het bleek een militair oefengebied te zijn. Terwijl ik me afvroeg welke vogel ik hier zou kunnen spotten … bleek het helemaal geen vogel te zijn.

We stonden midden in het laagvlieggebied van Defensie. En toen verscheen hij: een blauwe ‘vogel’ uit de lucht ... de politiehelikopter AW139!
een wildlife deze keer maar wel een onverwacht en geweldig uitstapje.